పరిరక్షించు పర్యావరణాన్ని

పరిరక్షించు పర్యావరణాన్ని

సూర్య రశ్మిని సుందర పుష్పంగా మార్చే శక్తి
భూగర్భంలో అనంత లోహ సంపద దాచే యుక్తి
సముద్ర జలాలలో సమస్త జీవరాశులను పెంచేశక్తి
జంతువుల క్రమాన్ని క్రమభధంగా మార్చే స్పూర్తి
అదే ప్రకృతి శక్తి! అదే మహాశక్తి!
అనుకరించగలమా ఆ వెలకట్ట లేని సంపదను
అడ్డుకోగలమా ఆ పసికట్టలేని ఇంద్రజాలన్ని
ఎంతటి అదృష్టవంతులం మనం ఈ ప్రకృతి మాత బిడ్డలమైనందుకు
ఎంతటి ఆస్తి పరులం మనం ఈ దివ్య సంపద మన సొంతమైనందుకు
ఒక చిన్న విత్తనమునుండి మహావృక్షం పుడుతుంది
ఒక చెట్టు కదలిక నుండి వర్షజాలం ద్రవిస్తుంది
కోయిలకు తీయనిగొంతు నెమలికి అందమైన ఈకలు
జిమ్కకు అందమైన చర్మం ఏనుగుకు విలువైన దంతాలు
హంసకు నాజూకైన నడక చిలుకకి ముద్డులొలికే పలుకులు
కుక్కకు సడలని విశ్వాసం ఆవుకి అనంతమ్ ఆకర్షణలు
ఆకు ఆకుకి వైవిద్యం పూవు పూవుకి వినూత్న సుగందం
తీగ తీగకి సాగిపొయే శక్తి కాయ కాయకి రూచికరమైన ఆహారం


సౌకర్యం పేరుతో సంక్షోభం సృష్టిస్తున్నాం మనం
నాగరికత పేరుతో నాశనం చేస్తున్నాం మనం
ఇకనైనా గుర్తిధ్దాం మన ప్రకృతి అంతర్గత శక్తులను
ఇకనైనా ప్రయత్నిద్దాం మన పర్యావరణ పరిరక్షణ కొరకు

కావాలి భలోపేతం నాభారత ఖండం

కావాలి భలోపేతం నాభారత ఖండం

సనాతన ధర్మాలను సంస్కరించే సత్పురుషులతో

సంగీత సాహిత్యాలను సాధనచేసే సంతుష్టులతో

ప్రకృతి పరిరక్షణపాటించే ప్రయోజకులతో

విఙ్ఞన శాస్త్ర రహస్యాలను విస్రృతపరిచే విఙ్ఞలతో

మతసామరస్యాలను మనుగడ కలిగించే మహానాయకులతో
ఆరోగ్యకర ఆహారపదార్ధాలను ఆరగించే ఆనంద స్వరూపులతో
మానవత్వ సేవలను మహిమాన్వితపరిచే మహత్ములతో
అభివృధ్ధి పధకాలను అనవతము అమలుచేసే అధికారులతో
పేదరిక కారకాలను పెకళించివేసే పాలకులతో
నీతి నిజాయితీలను నిరంతరము పాటించే నరులతో
విధ్యా భుధ్ధులను వినయముతో నేర్చుకొనే విధ్యార్ధులతో
ప్రశాంత పరిస్ధితులను ప్రేమించి నిలపెట్టే ప్రజలతో
సస్యశ్యామల భూములను సంరక్షించే సాదుస్వభావులతో
క్రీడా విజయ సామర్ధ్యాలను కలగివుండే క్రాంతికారులతో
కుటుంభవిలువలను కాపాడి నడిపే క్రమశిక్షణామూర్తలతో
లలితకళను హస్యపరిచే లక్షణ విశారథులతో
నాధైవమా ఆశీర్వదించు నాభారతావనిని
నీదయతో కావాలి భలోపేతం నాభారతఖండము



                                 ------ప్రభాకర రావు కోటపాటి

ఈ అందమైన ప్రక్రుతిని స్రుజించిన దైవమా....రక్షించు ఈ ప్రజలను.... తెరిపించు వీరి జ్ఞాన నేత్రాలను....

ఈ అందమైన ప్రక్రుతిని స్రుజించిన దైవమా....రక్షించు ఈ ప్రజలను.... తెరిపించు వీరి జ్ఞాన నేత్రాలను....

బాత్రూంలో బంగారు తొడుగులతో బడాబాబులు

పొట్టకూటికి పరుగులెత్తే అద్రుష్టరహిత అభాగ్యులు

అనంతమైన ఆహారపదార్దాలతో జబ్బులు తెచ్చుకొనే దనవంతులు

దారిద్ర్యంలో దహించుకుపోయి మద్యం మత్తులో సేదతీరే శ్రామికులు

తల్లిదండ్రుల సంపాదనతో విచ్చలవిడిగా తిరిగే యువకులు

అవకాశాలులేక అణగారిపోయి అనాధలుగా పెరిగే నిరాశాజీవులు

దనమధముతో దురలవాట్లతో దేశాన్ని పీడించే దుష్టులు

దారిద్ర్యముతో దారితప్పి దొంగలుగా మారే దైన్యజీవులు

మతం పేరుతో మారణహోమం సాగించే దుర్మార్గులు

మనుగడలేక మ్రగ్గిపోతూ మార్గం కానరాని మౌనరోధకులు

విశ్రుంఖల విహారాలను వినోదాలుగా భావించే మేధావులు

వినిపించుకొనేవారు లేక పరి పరి విధాలుగా విలపించే విగతజీవులు

రకరకాల యుక్తులతో కుయుక్తులతో లాబాలు సంపాదించే వ్యాపారులు

సమస్త ఆస్తులను పెట్టుబడిగా పెట్టి అకాలవర్షాలతో అలమటించే రైతులు

లంచగొండితనంతో రాజకీయాన్ని వ్యాపారంగా మార్చిన నాయకులు

వర్గాలుగా కులాలుగా చీలి అనవసర పొరాటాలతో త్రుప్తిచెందే పౌరులు

అధికాహారముతో శారీరకశ్రమలేక యంత్రాలుగా మారే ఉద్యోగులు

చుట్ట బీడీ సిగిరెట్టు మధ్యాలతో జబ్బులు తెచ్చుకొనే కార్మికులు

నాగరికత పేరుతో వ్యర్దపదార్దాలతో ప్రక్రుతిని పాడుచేసే ప్రభుద్దులు

ఆహారంకోసం చెత్తకుండిలో ప్లాస్టిక్ సంచులు ఏరుకొనే మందభాగ్యులు

దూరదర్శిని సినిమాలు క్రికెట్ ప్రసారాలతో కాలాన్ని వ్రుధాచేసే విద్యార్దులు

నైపుణ్యంకానరాక ఉద్యోగులవేటలో ఇంటర్యూలు చేస్తూ ఊర్లుతిరిగే కంపెనీలు

దనసంపాదనే జీవితము అనే భ్రమలో బ్రతికే విద్యావేత్తలు

ఎవరో వస్తారని ఏదోచేస్తారని ఎదురుచూసే సామాన్యప్రజలు

ప్రేమపేరుతో యాసిడ్లతో కత్తులతో పరమదుర్మార్గంగా దాడులుచేసే మధించినమ్రుగాలు

జీవితాన్ని అర్దముచేసుకోలేక మార్గాలను చూడలేక ఆత్మహత్యలకు పాల్పడే నిస్రుహపరులు

విలపిస్తోంది నా హ్రుదయం,ఉప్పెనవుతుంది నాఊపిరి

మదనపడుతుంది నా మనస్సు, బిగుసుకుంటుంది నా పిడికిలి

రగులుతుంది నా రుధిరం, కదిలిసాగుతుంది నా కన్నీరు

ప్రార్దిస్థున్నాను నా చేతులెత్తి

ఈ అందమైన ప్రక్రుతిని స్రుజించిన దైవమా....

రక్షించు ఈ ప్రజలను.... తెరిపించు వీరి జ్ఞాన నేత్రాలను....

                                         ------ప్రభాకర రావు కోటపాటి

ఆవేశం నాది ఆకాంక్ష నాది

ఆవేశం నాది ఆకాంక్ష నాది ఆరోగ్య ప్రపంచాన్ని క్రమశిక్షణ ద్యారా నిర్మించాలని

ప్రయాస నాది ప్రయోగం నాది ప్రేరణాశక్తిని ప్రతి మనిషిలో అణువణువున నింపాలని

తలపు నాది తరగని తహ తహ నాది చెడు అలవాట్లను సమాజం నుండి వేరిపారేయాలని

ఊహ నాది ఉప్పెన లాంటి కల నాది గ్రామ స్వరాజ్యాన్ని భారతదేశములో నెలకొల్పాలని

పరుగు నాది పట్టుదల నాది భాధ్యత కలిగిన త్యాగధనులైన యువతను తయారు చేయాలని

వినియోగిస్తాను నా విద్యాసంపదను ఈ విధి నిర్వహణలో

త్రవ్వితీస్తాను నా తార్కిక శక్తిని ఈ ప్రణాలికల రచనతో

మలుచుకొంటాను నా మేధాశక్తిని ఈ నిరంతర నిర్మాణములో

గడిపివేస్తాను నా జీవిత సమస్తాన్ని ఈ సదాశయాల సాధనలో

స్వార్దమే పరమావధిగా సమస్త కార్యములు సాగిస్తున్నారు ప్రజలు

క్షణికానందమే శాశ్వతంగా భావించి బరితెగిస్తున్నారు భావి పౌరులు

పనికి రాని వస్తువులను పవిత్రంగా వినియోగిస్తున్నారు విలాసపురుషులు

వలసల ప్రయాణాలతో నిర్జన ప్రదేశాలుగా మారుతున్నాయి సగటు గ్రామాలు

సాగరాదు ఈ విలయంవైపు ప్రయాణాలు

నడువరాదు ఆ వినాశనకర విదానాలు

గెలువరాదు ఈ అక్రమ మార్గాల అనుచరులు

కనుమరుగై పోరాదు సశ్యశ్యామలమైన గ్రామాలు

ఆవేశం నాది ఆకాంక్ష నాది ఆరోగ్య ప్రపంచాన్ని క్రమశిక్షణ ద్యారా నిర్మించాలని

                                         ------ప్రభాకర రావు కోటపాటి

మానవత్వమే మతముగా జీవించు

మానవత్వమే మతముగా జీవించు

ఐకమత్యమే బలమని భావించు

తోటి మనిషిని హింసించి పూజించేవి పూజలా

నీ సోదరుని నిర్జించి నిలపెట్టేవి నీతులా

కావు కావు అవి ఎన్నటికి సాగలేవు

అహింస ఆదరణ ఆప్యాతలే అయన స్వరూపాలు

సామరస్యం సహ్రుదయం సేవాభావాలే దేవుని చేరే మార్గాలు

మాయ కాకు మోసపోకు మతొన్మాదుల ప్రలోభాలకు

రసమయం రాగయుక్తం రహస్యసహితం అయన సృష్ఠి

ప్రేమమయం ప్రకాశయుక్తం ప్రేరణపూరితం దేవుని ప్రవృత్తి

సాద్యమా సత్యమా ఇన్నిరకాల మతాలు

నిరాకారుడు నిరంతర శక్తి స్వరూపుడు నిర్వహకుడు ఆ పరమాత్మ

కరుణామయుడు కాంతికారకుడు కళాకారుడు ఆ దైవాత్మ

ప్రేరేపిస్తాడా ప్రొత్సాహిస్తాడా హింసకొరకు....

అసాధ్యం అసంభవం......

మనిషిని గౌరవించటమే మతం

మానవత్వం ఆవిష్కరించటమే ఆ దేవుని అభిమతం

అన్నిమతాలకు అధినేత ఒక్కడే...

అన్ని పూజలకు స్వీకరించేది ఆయనే

విసర్జించు విభేదాలను....

సాధించు సర్వమానవ సమైక్యతను!!!!!

                                         ------ప్రభాకర రావు కోటపాటి

మానవ సేవే మాధవ సేవ

గుర్తించాలి నీవు సమాజములోన అంతర్భాగముగా
అధ్యయనంచేయాలి సామాజిక సమస్యలను నిగూఢముగా
ప్రయత్నించాలి గ్రామసమస్యలను పరిష్కరించే దిశగా
నడిపించాలి నీతోటివారిని అభివ్రుద్దిపదములో భాగముగా


కలిగిఉండాలి సేవాభావమును ఉత్తమమానవీయ లక్షణముగా
మరిచిపోవాలి ధనసంపాదనను ప్రాదమికలక్ష్యముగా
వెలిగించాలి నీవిఙ్ఞానశక్తులను భాదితులదిశానిర్దేశాలుగా
పెంపొందించాలి వ్రుక్షజాతిని విస్త్రుతముగా


పరివర్తనచేయాలి నీవ్యక్తిత్వబలమును ఒకసమ్మోహనశక్తిగా
భావించాలి నీతోటివారిసమస్యలను నీభాద్యతగా
కదలాలి ఏకాగ్రచిత్తమున సేవాసైనికునిగా
ప్రేరేపించాలి సోమరిపోతులను లక్ష్యబద్దజీవులుగా


రూపొందించాలి అభివ్రుద్దిప్రణాలికలను నిశితముగా
ప్రేమించాలి సర్వజనసమూహములను సోదరసమానముగా
తీర్చిదిద్దాలి యువకులను సమసమాజనాయకులుగా
జీవించాలి మానవసేవయే మాధవసేవగా


                              ------ప్రభాకర రావు కోటపాటి

సంరక్షించు నీ తోటి మానవులను

కాలం కాని కాలం లొ కాలసర్పాలను పోలిన వర్షాలు
పొరలి పొంగి ప్రళయంలా ప్రవహంచిన నదులు
మునిగి మగ్గి మ్రుత్యుభాదతొ మనస్సు చలించిన భాదితులు
చెదరిపొయి చేయలేక చేతగాక చేస్టలుడిగిన ప్రజలు
జీవులను జీవితాలను జనావాసాలను జలదరింపచేసిన జలప్రళయం


వీక్షించి విలవిలలాడి విరాలాలిచ్చిన కార్పోరేట్ సంస్థల ఉద్యోగులు
సందర్శించి సమీక్షించి సహకరించిన నిర్వాహకులు
తరలివచ్చి తమదర్మాన్నిపాటించిన త్యాగధనులైన యువకులు
సమయాన్ని వెచ్చించి స్వార్దరహితముగా సేవలుచెసిన స్వచ్చందసేవకులు
పర్యవేక్షించి ప్రతిక్షణము పొత్సాహించిన దిశానిర్దేశకులు



అనుకోని ఆప్తులను వస్తువులను చూసి ఆశ్చర్యముతో ఆనందపరవసులైన వరదభాదితులు
సంచి మరియు పుస్తకాలను చూసి సంబరముతో స్పూర్తిపొందిన పాఠశాల విద్యార్దులు
ఉదార సహాయముతో ఊరటతో ఉపశమనము పొందిన బాధా సర్పదస్టులు
నడచివచ్చిన నాయకులనుచూసి నమ్మకము పొందిన భావిపౌరులు
సమూహముగావచ్చిన సొదరప్రేమనుచూసి స్వాంతనపొందిన అన్నదాతలు


కనిపించాయి కర్రలతోకట్టి చీరలు కప్పిన నివాసాలు
సాక్షాత్కరించాయి పిల్లలు రాక మూతపడిన పాఠశాలలు
దర్శనమిచ్చాయి నీరుప్రవహించి కోసుకుపోయిన రహదారులు
స్వాగతమిచ్చాయి మేటవేసి నేలకొరిగిన పొలాలు
సాక్షమిచ్చాయి వరదవుద్రుతికి కూలిపొయిన వ్రుక్షాలు




సహాయకుల ఆదరణకు చెమ్మగిల్లాయి వయోవ్రుద్దుల కళ్ళు
సేవకుల సహాయాన్ని పొగిడాయి భాదితుల నొళ్ళు
దాతల బహుమానాలకు నర్తించాయి పిల్లల కాళ్ళు
విరాళాల ఇంటిసామానులకు పండుగ జరిపాయి ప్రజల ఇల్లు
కార్పోరేట్ సంస్థల కొరకు వినిపించాయి పొగడ్తల జల్లు

చాలాఉంది చేయవలసినది......



నిర్మించాలి నిలపెట్టాలి నివాసాలను
ప్రారంబించాలి ప్రోత్సాహించాలి పాఠశాలలను
ప్రణాలికవేయాలి పటిష్టముచేయాలి రహదారులను
విద్యనందించాలి వివేకులనుచేయాలి ప్రజలను
దారిచుపాలి ధైర్యమివ్వాలి భావిపౌరులకు

                                       --ఫ్రభాకర రావు కోటపాటి