ఈ అందమైన ప్రక్రుతిని స్రుజించిన దైవమా....రక్షించు ఈ ప్రజలను.... తెరిపించు వీరి జ్ఞాన నేత్రాలను....
బాత్రూంలో బంగారు తొడుగులతో బడాబాబులు
పొట్టకూటికి పరుగులెత్తే అద్రుష్టరహిత అభాగ్యులు
అనంతమైన ఆహారపదార్దాలతో జబ్బులు తెచ్చుకొనే దనవంతులు
దారిద్ర్యంలో దహించుకుపోయి మద్యం మత్తులో సేదతీరే శ్రామికులు
తల్లిదండ్రుల సంపాదనతో విచ్చలవిడిగా తిరిగే యువకులు
అవకాశాలులేక అణగారిపోయి అనాధలుగా పెరిగే నిరాశాజీవులు
దనమధముతో దురలవాట్లతో దేశాన్ని పీడించే దుష్టులు
దారిద్ర్యముతో దారితప్పి దొంగలుగా మారే దైన్యజీవులు
మతం పేరుతో మారణహోమం సాగించే దుర్మార్గులు
మనుగడలేక మ్రగ్గిపోతూ మార్గం కానరాని మౌనరోధకులు
విశ్రుంఖల విహారాలను వినోదాలుగా భావించే మేధావులు
వినిపించుకొనేవారు లేక పరి పరి విధాలుగా విలపించే విగతజీవులు
రకరకాల యుక్తులతో కుయుక్తులతో లాబాలు సంపాదించే వ్యాపారులు
సమస్త ఆస్తులను పెట్టుబడిగా పెట్టి అకాలవర్షాలతో అలమటించే రైతులు
లంచగొండితనంతో రాజకీయాన్ని వ్యాపారంగా మార్చిన నాయకులు
వర్గాలుగా కులాలుగా చీలి అనవసర పొరాటాలతో త్రుప్తిచెందే పౌరులు
అధికాహారముతో శారీరకశ్రమలేక యంత్రాలుగా మారే ఉద్యోగులు
చుట్ట బీడీ సిగిరెట్టు మధ్యాలతో జబ్బులు తెచ్చుకొనే కార్మికులు
నాగరికత పేరుతో వ్యర్దపదార్దాలతో ప్రక్రుతిని పాడుచేసే ప్రభుద్దులు
ఆహారంకోసం చెత్తకుండిలో ప్లాస్టిక్ సంచులు ఏరుకొనే మందభాగ్యులు
దూరదర్శిని సినిమాలు క్రికెట్ ప్రసారాలతో కాలాన్ని వ్రుధాచేసే విద్యార్దులు
నైపుణ్యంకానరాక ఉద్యోగులవేటలో ఇంటర్యూలు చేస్తూ ఊర్లుతిరిగే కంపెనీలు
దనసంపాదనే జీవితము అనే భ్రమలో బ్రతికే విద్యావేత్తలు
ఎవరో వస్తారని ఏదోచేస్తారని ఎదురుచూసే సామాన్యప్రజలు
ప్రేమపేరుతో యాసిడ్లతో కత్తులతో పరమదుర్మార్గంగా దాడులుచేసే మధించినమ్రుగాలు
జీవితాన్ని అర్దముచేసుకోలేక మార్గాలను చూడలేక ఆత్మహత్యలకు పాల్పడే నిస్రుహపరులు
విలపిస్తోంది నా హ్రుదయం,ఉప్పెనవుతుంది నాఊపిరి
మదనపడుతుంది నా మనస్సు, బిగుసుకుంటుంది నా పిడికిలి
రగులుతుంది నా రుధిరం, కదిలిసాగుతుంది నా కన్నీరు
ప్రార్దిస్థున్నాను నా చేతులెత్తి
ఈ అందమైన ప్రక్రుతిని స్రుజించిన దైవమా....
రక్షించు ఈ ప్రజలను.... తెరిపించు వీరి జ్ఞాన నేత్రాలను....
------ప్రభాకర రావు కోటపాటి
