అనంతమూర్తి నియమాలను పాటించి..జగజ్జేయుడవై జీవించు.

అస్తమించిన సూర్యుడు.. 

ఉదయించక మానడు

కొమ్మ విరిగిన చెట్టు..

మరొక వైపు పెరగక మానదు 

రచ్చ చేస్తున్న రోగాలు.. 

అంతరించి పోక తప్పదు 

సృష్టిని నడిపే అచంచల శక్తికి.. 

అతీతమైన అధికారం లేదు

నమ్మకంతో నడిచావా.. 

అనుకున్నది సాధిస్తావు 

సవ్యదృష్టితో గమనించావా.. సుడిగుండములో దారి వెతుకుతావు

మనస్పూర్తితో మొదలుపెట్టావా..

ఎవరెష్టు కూడా ఎక్కుతావు 

విధాతను విలువించావా.. 

విశ్వవిజేతగా మారతావు 

గడచిపోయినది గతం..

ముందున్నది అవకాశాల మణిహారం 

అడ్డుగోడలన్నీ అశాశ్వతం ..

తొలగించేది అలుపెరుగని ప్రయత్నం 

కష్టసుఖాలమయం జీవితం..

సమదృష్టితో ఎల్లవేళలా సంతోషం 

దేవదేవుని లీలలు అనంతం..

దర్మదీక్షతో లక్ష్యసాధన సుసాద్యం

ఒకదారి మూసుకుపోతే..

మరొకదారి కోసం గాలించు 

పరిస్తితుల నింద వదిలి..

పరిష్కారాల పరిశోదన కొనసాగించు 

అనుభవాల సారాన్ని రంగరించి..

సరికొత్త సామ్రాజ్యాన్ని స్తాపించు 

అనంతమూర్తి నియమాలను పాటించి..

జగజ్జేయుడవై జీవించు.

  

      -ప్రభాకర రావు కోటపాటి 

       26 జులై 2020

ప్రణామం ప్రణామం నీకే ఓ ప్రకృతి మాత

నీ సన్నిధిలో ఏదో అనందం

అది మాటలలో తెలుపలేని అనుభవం

అలవాటు మారిపోయింది ఈ అనుబంధం 

నిన్ను చూస్తేనే అవుతుంది నా సాయంత్రం 

ప్రణామం ప్రణామం  నీకే ఓ ప్రకృతి మాత 

కావాలి కావాలి అనుక్షణం నీ మమత

వదలలేను వదలలేను నీ చేయూత 

నీ దయలేక పోతే జీవితమే జబ్బులమయం

నీ నియమాలకు దూరమే దారి తప్పటం

నీ ప్రకోపమే విష జ్వరాల విన్యాసం 

నీ సమతుల్యతే మనుగడకు మూలాధారం

ప్రణామం ప్రణామం  నీకే ఓ ప్రకృతి మాత 

కావాలి కావాలి అనుక్షణం నీ మమత

వదలలేను వదలలేను నీ చేయూత 

అన్ని బాధలను తొలగించే తల్లివి నీవు

జన జీవనాన్ని నడిపించే జాగృతివి నీవు

వ్యర్దాలను ఎరువులుగా మార్చే వ్యవస్థ నీవు

అలసిపోయిన మనసులకు స్వాంతన నీవు

ప్రణామం ప్రణామం  నీకే ఓ ప్రకృతి మాత 

కావాలి కావాలి అనుక్షణం నీ మమత

వదలలేను వదలలేను నీ చేయూత 

మారింది జీవితం నిన్ను కనుగొన్న తరువాత  

పదే పదే పాడుతుంది గుండె నీ పాట 

మారావు నీవే నా ద్యాసగా శ్వాసగా

అంకితం అంకితం నీకే నీకే నా సర్వస్వం 

ప్రణామం ప్రణామం  నీకే ఓ ప్రకృతి మాత 

కావాలి కావాలి అనుక్షణం నీ మమత

వదలలేను వదలలేను నీ చేయూత 

వానమ్మా వానమ్మా నీకు వందనమమ్మా

ఉరుములు మెరుపులతో వస్తావు 

నేలను పచ్చ పచ్చగా చేస్తావు 

వాగులు వంకలను కదిపేవు 

నదుల నడకకు ప్రాణమై నిలిచేవు

వానమ్మా  వానమ్మా నీకు వందనమమ్మా 

విత్తు విత్తుకు కావాలి నీ విరిజల్లులు

చెట్టు చెట్టుకు జీవం నీ జలధారలు

బొట్టు బొట్టుతో  పెరిగేను  పరిసరాలఅందాలు

ప్రాణి ప్రాణికి ఆధారం నీఅమృత బిందువులు 

వానమ్మా  వానమ్మా నీకు వందనమమ్మా 

నిండుగా ఉన్నప్పుడు తెలియదు నీ విలువ

ఎండిపోయినప్పుడు దొరకదు నీటి చుక్క

పాడుచేసే మనుషులకు పట్టదు నీ కొరత 

అన్నీ మరచి కురిసేను నీ మమతల వర్షం 

వానమ్మా  వానమ్మా నీకు వందనమమ్మా

నీ రాక కరువైతే నేల మారేను ఎడారిగా

నీఉనికి దూరమైతే ఊహించలేము ఉపద్రవం

నీకుతప్పదు అందరి కాలుష్యాలను కడగటం 

ఎప్పటికి తెలుసుకుంటుందో ఈసభ్యసమాజం

వానమ్మా  వానమ్మా నీకు వందనమమ్మా

 - ప్రభాకర రావు కోటపాటి, 27 జూన్ 2020

ఇవ్వగల వారికే సొంతం ఈ జీవితమాధుర్యం

జీవితమనే ఈ ప్రయాణంలో

మరొకరి మేలుకోరే మనసుతో 

చిరునవ్వు చిందే మాటలతో 

గడిపే వారే నిజమైన విజేతలు 

ఉదయభానుని వెలుగుల వెచ్చదనంతో

పక్షుల కిల కిలల వీనుల విందుతో 

మలయ మారుత వింజామరలతో 

ప్రతిరోజూ పుట్టటమే ఈ జీవిత మర్మం 

పరిమళాలు విరజిమ్మే జాజులు కోసం 

హయిగొలిపే సంగీత మదురిమ కోసం

ఉర్రూతలు ఊగించే వర్షపు జల్లుల కోసం

కదిలే మనుషులకే అసలైన అనందం

అమృత తుల్య అహారముతో 

మధుర ఫలాల అస్వాదనతో 

యోగసాదన  జీవన విదానముతో 

క్షణ క్షణం గడిపిన వారికి భూలోకమే స్వర్గం

సరసపూరిత శోభనిండిన సంభాషణలు 

ఉత్సాహం  ఉరకలెత్తే  పలుకరిపులు 

సమస్యలను సామరస్యంతో పరిష్కారాలు 

ఇవ్వగల వారికే సొంతం ఈ జీవితమాధుర్యం

           -  ప్రభాకర రావు కోటపాటి

                7 - జూన్ - 2020

కర్తవ్యానికి కట్టుబడే వాడే కధానాయకుడు

ఆనందం లోకంలో ఉండదు 

అది చూసే కనుల నుండి పుడుతుంది 

అన్ని కనులు ఆనందాలు అనుభవించలేవు

వాటికి కళలను ఆస్వాదించే రసజ్నత కావాలి

కష్టాలు లేని జీవితం కలలో కూడా జరుగదు 

అడ్డుగోడలను అదిగమించటమే ఆనందం 

ఎదురు దెబ్బలు  ఎంతటి వారికైనా సహజం

కానీ గెలవాలి అనే తపనే నడిపించే ఇందనం 

దారిలో గొయ్యి ఉంటుంది నుయ్యి ఉంటుంది 

కదలక పోతే  కల ఎలా నెరవేరుతుంది?

ఊరక కూర్చున్నా ఆయువు తరిగిపోతుంది

సాదించటానికి చేసే కృషిలో ఆనందముంది 

వదలటానికి వంద కారణాలు చెప్పవచ్చు 

చేయటానికి చేయాలనే కోరికే కారణం 

వదిలే వానికి మిగిలేది కూడా ఉండదు 

కర్తవ్యానికి కట్టుబడే వాడే కధానాయకుడు 

        - ప్రభాకర రావు కోటపాటి

                02-జూన్-2020

ఎందుకు మనకీ మందు బానిసత్వం?

తపన ఒకటే తపన..

మందు కోసం ఒకటే తపన..

అది లేకపోతే వళ్ళంతా కుత కుత..

ఎప్పుడు తెరుస్తారా అని ఎదురు చూపులు..

ఎందుకు మనకీ మందు బానిసత్వం?

మందు లేక పొతే పొద్దు పోదు..

అది పడక పొతే పండుగ జరగదు..

ఓటు వేయాలంటే బాటిల్ ఇవ్వక తప్పదు..

దేశమెటుపోయినా మన మత్తు దిగదు..

ఎప్పటికి ఆపుదాము ఈ ఆత్మ వంచితం?

కరోనా కోసం కొట్టు కట్టేస్తే..

నాటు సారా కోసం నరాలు లాగుతాయి.

వందది వెయ్యికి అమ్మినా..

ఆస్తులు అమ్ముకొని మరీ తాగుతాము.

ఒక పక్కన వైరస్ ఉప్పెన వచ్చినా..

ఆఖరి గుక్కేసి పాడె ఎక్కుతాము.

శరీరం సిక్కి శల్యమవుతుంటే..

మనసుతో మాత్రం స్వర్గంలో విహరిస్తాము

అర్దమవుతుందా మన దారితప్పిన జీవితం?

కొట్టు తెరుస్తున్నారు అంటే కోటి సంబరాలు..

రేట్లుపెంచారు అంటే అరువుకోసం పరుగులు.

తాగకురా చెడేవు అంటే  మూతి విరుపులు..

అనారోగ్యం అయితే ఆరోగ్యశ్రీ వైపు చూపులు

ఇలాగే కొనసాగితే..

ఎప్పటికిచేద్దాం సంపూర్ణమద్యపాన నిషేదం?

      - ప్రభాకర రావు కోటపాటి

ఆ వైద్య సిబ్బందికివే శత కోటి వందనాలు

వైద్యం కోసం ప్రాణాన్ని పణంగా పెట్టి

సొంత కుటుంబాన్ని దూరంగా పెట్టి

గాలి చొరబడని దుస్తులను వంటికి కట్టి

అంతు తెలియని పోరాటానికి నడుం కట్టి 

ఆ వైద్య సిబ్బందికివే శత కోటి వందనాలు..

కనిపించదు తెల్లకోటు వెనుక మీ ఆత్మ క్షోభ 

వినిపించదు రోగి కోసం మీరు పడే ఆవేదన

తెలియదు రక్కసిపై పోరాటంలో మీ త్యాగం 

వెలకట్టలేదు ఈ సమాజం మీ సేవాభావం 

అందుకే అన్నారు వైద్యో నారాయణో హరిహి

రసాయనాలతో చేయక తప్పదు స్నానం 

వత్తుకు పుండ్లుపడినా విప్పలేరు మాస్కులు

కనపడనిశత్రువు అయినా అపాలనే ఆరాటం

కంటికి నిద్ర కరువు కానీ కాపాడాలనే కోరిక

అందుకే సరిలేరు మీకెవ్వరు ..

మరువలేనిది మీరు చేసిన మేలు

తిరుగులేనిది  మీ సేవా నిరతి 

అందుకే ప్రజావాహిని కురిపిస్తుంది 

మీపై పుష్పాంజలి 

               - ప్రభాకర రావు కోటపాటి

                      02 - మే - 2020