Saturday, January 6, 2018

కానీ గుర్తుంచు కొందామా ఒక నిత్య సత్యం.. మనం మారితేనే మన జాతకం మారుతుందనే నిజం!

వచ్చేస్తుంది క్రొత్త సంవత్సరం 
క్రొంగొత్త అవకాశాల సమాహారం.. 

ఎదురొచ్చే నూతన పరిచయాలు
ఎన్నెన్నో భావావేశాల బోషాణం.. 

అనుకోకుండా పుట్టుకొచ్చే సమస్యలు 
అనేక జీవన పాఠాల ప్రవాహం.. 

కాలచక్రంతో పాటు మనంపెట్టే పరుగులు 
బ్రతుకు దెరువు కోసం ఆపలేని మన పోరాటం.. 

ఎవరో ఏదో చేస్తారని ఎదురుచూపులు 
అనుక్షణం అందుకోవాలనే మన ఆరాటం.. 

ఆనందం ఎలా వస్తుందా అనే ఆలోచనలు 
ఏదో ఎదో చేయాలనే మన ఉబలాటం.. 

మన ఇష్ట దైవానికి అనేకానేక మ్రొక్కులు 
కోరికలన్నీ నెరవేర్చుకోవాలనే మన నైజం.. 

మారిపోకుండా మనం కాపాడుకొనే అలవాట్లు 
కానీ క్రొత్త మార్పులను కోరుకొనే మన హృదయం.. 

అన్నింటికీ తెర తీస్తూ వస్తున్న మరో 365 రోజులు 
ఆనందంగా పలుకుదాము ఆహ్వానం.. 

కానీ గుర్తుంచు కొందామా ఒక నిత్య సత్యం.. 
మనం మారితేనే మన జాతకం మారుతుందనే నిజం!
--



Regards
Prabhakar Rao Kotapati


ఏదైనా సాధించాలని నిర్ణయించుకొన్నావా, అహర్నిశలు లక్ష్య సాధనకే అంకితం అవుతావు..

వంటికి చేసే మంచి గమనించావా, 
కేకు కంటే కాకరే రుచి అంటావు.. 

తిన్న తరువాత హాయిని గుర్తించావా,
మేకకూర వద్దు ఆకుకూరే కావాలి అంటావు.. 

నిజమైన చల్లదనాన్ని కోరుకుంటావా, 
కోకకోలా వదిలి కొబ్బరి బోండామే కొంటావు.. 

స్వచ్ఛమైన స్నేహం కోసం చూస్తున్నావా, 
బారు మిత్రులను వదిలి సేవా సంఘాలలో చేరతావు.. 

వత్తిడి నుండి విముక్తి పొందాలనుకొన్నావా,
పొగాకు పారవేసి మధుర ఫలాలను ఆరగిస్తావు.. 

ఆరోగ్యముగా జీవితాన్ని గడపాలనుకొంటున్నావా,
ధన దాహాన్ని ఆపుకొని యోగ సాధన ఆరంభిస్తావు.. 

విజ్ఞానాన్ని పెంచుకోవాలను కొన్నావా, 
పనికిరాని పనులు ఆపి మంచి పుస్తకాలు చదువుతావు.. 

ప్రశాంతమైన మనసుతో ఉండాలనుకొంటున్నావా,
అప్పుల జోలికి పోక ఉన్నంతలో ఉల్లాసాన్ని వెతుక్కొంటావు.. 

అసలైన ఆనందాన్ని అందుకోవాలనుకొన్నావా, 
యాంత్రిక జీవనం వదిలి ప్రకృతిని ప్రేమిస్తావు 

ఏదైనా సాధించాలని నిర్ణయించుకొన్నావా,
అహర్నిశలు లక్ష్య సాధనకే అంకితం అవుతావు..
--



Regards
Prabhakar Rao Kotapati


అయన మనకు నేర్పిన ప్రతి పాఠం పాటించటానికి తిరిగి ప్రతిజ్ఞ చేయవలిసిన శుభదినం..

తన పేరునే శకంగా మార్చుకొని 
మూర్ఖుల మార్పు కోసం జీవితాన్ని త్యాగం చేసి 
మూఢనమ్మకాల గోడలను బద్దలు చేస్తూ 
దీన జనోద్ధరనే ద్యేయంగా పనిచేసి 
తోటి మనిషిని తనలాగే చూసే మనుషుల నిర్మాణం కోసం 
మంచి అలవాట్లను ప్రతి మనిషి అలవర్చుకోవలసిన అవసరాన్ని తెలియచేసి 
విధాత సృష్టించిన సృష్టి గొప్పతనాన్ని ప్రజలందరు గుర్తించేటట్లు చేసి 
నీవు సంపాదించిన దానిలో కొంత భాగాన్ని సమాజ శ్రేయస్సుకు ఉపయోగించమని బోధించి.. 
తాను కిరాతకుల చేతిలో రక్తాన్ని చిందించి ఈ ప్రపంచమున్నంత కాలము తన ఆదర్శాలు శాశ్వతముగా ఉండేటట్లు చేసిన యేసు క్రీస్తు మహనీయుని జన్మదినం.. 

మతాలకు అతీతంగా అందరూ జరుపుకోవలసిన మహా పర్వదినం.. 

అయన మనకు నేర్పిన ప్రతి పాఠం పాటించటానికి తిరిగి ప్రతిజ్ఞ చేయవలిసిన శుభదినం..
--



Regards
Prabhakar Rao Kotapati


సమసమాజం స్థాపించాలనిఉంటే రైతు సేవలకు సరసమైన ధర అందించాలి.

అప్పు చేసి పెట్టుబడి పెట్టి  
బురద మట్టిలో కలియతిరిగి 
ఎర్రటి ఎండలో కలుపు తీసి 
పాములనుండి ప్రాణాలు కాపాడుకొని 
పురుగు మందులను వంటి నిండా పులుముకొని 
సన్న బియ్యం పంటను బక్కచిక్కిన రైతు పండిస్తే 
బిర్యానీ బువ్వ తో మజా చేసే మనకు 
ఒక్క సారి అయినా గుర్తుకొస్తున్నాడా ఆ త్యాగజీవి 

విత్తనాలు ఉరూరా వెతుక్కొని తానే కొనుగోలు చేయాలి 

మందులు ఎరువుల కోసం పెద్ద పెద్ద లైన్లలో నిలబడాలి 

పండించిన పంటను తానే మార్కెట్టుకు  చేర్చి పడి గాపులు కాయాలి 

వచ్చినంత ధరకు కిక్కురుమనకుండా అమ్ముకు పోవాలి

అందరూ రైతు కు ఏదో చేస్తాం అని చెప్పేవాళ్ళే 

చిత్త శుద్ధి తో రైతు ఋణం తీర్చుకొంటున్న వారెందరు?

తనకు కపటం తెలియదు కష్టపడటం తప్ప 
తనకు వ్యాపారం తెలియదు దళారుల చేతిలో మోసపోవటం తప్ప
తనకు రాజకీయం తెలియదు కల్లబొల్లి కబుర్లు నమ్మటం తప్ప
తనకు లాభాలు సంపాదించటం తెలియదు అప్పులను తలకెత్తుకోవటం తప్ప.. 

సమాజ సేవ చేయాలని ఉంటే ముందు రైతు కోసం ఏమైనా చేయాలి 

సమసమాజం స్థాపించాలనిఉంటే రైతు సేవలకు సరసమైన ధర అందించాలి.
--



Regards
Prabhakar Rao Kotapati


తెలుగు మహాసభలలో మన మాతృ భాషను ప్రేమతో పొగుడుతున్న అశేష జనవాహినిని చూస్తే వళ్లు పులకరిస్తున్నది..

ఉరవడిగా ఉప్పెనలా ముంచుకొస్తున్న ఆంగ్లభాషకు అడ్డుగోడ కట్టినట్లున్నది.. 

మన సంతానంతో కూడా పరాయి భాషలో సంభాషించే దుర్భరస్థితి దూరమయ్యే రోజు దగ్గరయినట్లున్నది..  

తెలుగు భాష సముచిత సింహాసనం అధిరోహించి పాలించే కాలం కనుల ముందు కనపడుతున్నది.. 

వీనుల విందైన తెలుగు భాష వింటుంటే దశాబ్దాలుగా హృదయంలో దాగిఉన్న భాషాభిమానం నృత్యం చేస్తున్నట్లున్నది..

మహా కవుల కవిత్వా కుసుమాలు వెదజల్లే వినూత్న పరిమళాలకు ప్రాంగణమంతా సుగంధ భరితమయినట్లున్నది.. 

తెలుగు భాష కీర్తిని దశ దిశలకూ వ్యాపింపచేయాలని కలలు కన్న మన పూర్వీకుల కోరిక నిజమయినట్లున్నది.. 

తెలుగు మహాసభలలో మన మాతృ భాషను ప్రేమతో పొగుడుతున్న అశేష జనవాహినిని చూస్తే వళ్లు పులకరిస్తున్నది..
--



Regards
Prabhakar Rao Kotapati


మన సంతానం ఈ నిజాన్ని తెలుసుకొని తెలుగు భాషాంతరలాల రసాస్వాదనలో జీవించే విధంగా ప్రచారాన్ని కొనసాగిద్దాం..

అంతరంగాల నుండి పెల్లుబికే ఆమృతధార తెలుగు భాష.. 

నవరసాలను అలవోకగా పలికించగల పదాల పుట్ట తెలుగు అక్షరమాల.. 

రాళ్లను కూడా కరిగించగల సమ్మోహనాస్త్రాలు తెలుగు శాస్త్రీయ గీత మాలికలు.. 

ఎన్నిసార్లు విన్నా మళ్ళీ మళ్లీ వినాలనిపించే విలక్షణ కుసుమాలు తెలుగు రంగస్థల పద్యాలు.. 

తెలుగు వానిగా పుట్టడం అనేది మన పూర్వ జన్మ సుకృతం.. 

తేనెలూరే తెలుగుని మన నోటినుండి ఉచ్చరించగలగటమే మనకు దక్కిన అపూర్వ అవకాశం.. 

వినే కొద్ది వినాలనిపిస్తుంది.. 
పాడే కొద్ది పాడాలనిపిస్తుంది.. 
వ్రాసే కొద్ది వ్రాయాలని పిస్తుంది.. 
చదివే కొద్దీ చదవాలనిపిస్తుంది.. 
తెలుగు వినడానికే జీవించాలనిపిస్తుంది.. 

 
బ్రతుకుదెరువు కోసం నేర్చుకున్న పరాయి భాషకు బానిసత్వం అవసరమా?

తెలుగు సరిగా రాని   వానికి  ఇతర భాషలు కూడా అలివి కావని  గమనించలేదా?

తెలుగు సొగసు ను ఆస్వాదించలేని మన ఆసక్తత అర్ధమవుతుందా?

తెలుగు ఘుభాళింపులకు దూరమైతే నష్టపోయే ది  మనమే అని తెలుసా?

మానస వీణ నాదాన్ని వీనులవిందుగా వినిపించగల గాన వాహినిని వదులు కోవటం వివేకమా?

ముందు తరాలకు తెలుగు వెలుగులను అందించటం మన కర్తవ్యం కాదా?

అందుకే 

తెలుగు భాష ఆనందవాహినిని ఆస్వాదిద్దాం.. 

మన సంతానం ఈ నిజాన్ని తెలుసుకొని తెలుగు భాషాంతరలాల రసాస్వాదనలో జీవించే విధంగా ప్రచారాన్ని కొనసాగిద్దాం..
--



Regards
Prabhakar Rao Kotapati


మానుకుంటే బాగుంటుంది మందుకు బానిసత్వం.. మందు వినియోగం తగ్గితే బాగుపడుతుంది భారతదేశపు భవితవ్యం..

పనిచేసి అలసిపోతే మందు.. 
పరీక్ష పాసైతే మందు.. 
ఉద్యోగమొస్తే మందు.. 
పదోన్నతి వస్తే మందు.. 
స్నేహితుడు కలిస్తే మందు.. 
విందు విందు కీ మందు.. 
పెరిగిపోతున్నది ఆ మహమ్మారి పొందు.. 

కణ కణాన్ని కోసేస్తూ అది శరీరమంతా విస్తరిస్తున్నా.. 
తనకు బానిసగా అది మార్చేసుకొంటున్నా.. 
అనేకరోగాలకు తానే  ఆది గురువుగా మారినా.. 
అది లేకుండా మనకు రోజు గడవదు.. 
మింగకపోతే మన మనసు మనలో ఉండదు. 

తాగితే ఎక్కడలేని స్వాతంత్రము వస్తుంది.. 
ఎక్కడినుండో దైర్యం ఎగిరి వస్తుంది.. 
ఆనందం పొంగి పొంగి బయటకు వస్తుంది. 
ఆ బూటకపు బాగోతాన్ని చూసి నాకు నవ్వు వస్తుంది .. 

పేద ధనిక తేడా లేదు.. 
బాధకి ఆనందానికి తేడా లేదు.. 
పెళ్ళికి విడాకులకి తేడా లేదు.. 
పుట్టుక కి చావుకి తేడా లేదు.. 
ఏ సందర్భమైనా ముందుకి మాత్రం కొదవ లేదు.. 
సాయంత్రానికి అది పడక పోతే నిద్ర లేదు.. 

తాగని వాడు పప్పు సుద్ద.. మరియు  మట్టి ముద్ద.. 
తాగే వాడు జీవిత సారాన్ని చవిచూసిన దిట్ట.. 
తాగకపోతే అన్నీ వదిలివేసిన వెంగళప్ప.. 
తాగి ఊగేవాడు మాత్రం తత్వవేత్త.. 
వాళ్ళ వర్ణనతో పంది అయిపోతుందా నంది?

ఇకనైనా ఆపుదామా ఈ స్వయంకృతం.. 
మనల్ని చూసి మంచి అలవాట్లు నేర్చుకోవాలి భావితరం .. 
మానుకుంటే బాగుంటుంది మందుకు బానిసత్వం.. 
మందు వినియోగం తగ్గితే బాగుపడుతుంది భారతదేశపు భవితవ్యం..
--



Regards
Prabhakar Rao Kotapati