చేతికొచ్చినట్లుగా చెత్త విసిరేసి మన ఇల్లు శుభ్రంగా ఉందని ఆనందం..
అది తిరిగి మనకే అగ్గి పెడుతుందని తెలియని అజ్ఞానం..
నాలుకకి రుచిగా అనిపించిన అన్ని పదార్దాలను శుష్టిగా భోంచేయటం..
మింగిన తరువాత మన అవయవాల ఆవేదన వినిపించనంత చెవిటితనం..
క్షణ క్షణం మన శరీరాన్ని నశింపచేసే అలవాట్లే అనుభవించటమని నిర్వచనం..
లోకాన్ని మన మొండివాదనతో నోరు మూయించామనే అహంకారం..
విలువైన కాలాన్ని ఎవరికీ ఉపయోగపడని పనుల్లో వ్యర్థం చేయటం..
అనేక సంవత్సరాలు జరిగిన తరువాత మనలో అభివృద్ధి లేదు అని ఆందోళన చెందటం..
మన పనులే మన భవిష్యత్తును నిర్ణయిస్తాయని అందరూ తెలుసుకొని పాటిస్తే, నాకు ఈ కవిత్వం వ్రాయటమే అనవసరం..
No comments:
Post a Comment